
Het proces van internationaal reorganiseren is een complexe puzzel. Vaak is het namelijk de wens om de reorganisatie op een en hetzelfde moment - of in ieder geval dezelfde dag – aan te kondigen bij de betrokken werknemers in verschillende landen. Maar uiteenlopende wettelijke eisen per land zorgen voor juridische valkuilen en praktische dilemma’s. Het vergt de juiste coördinatie en kennis om de kennisgeving in alle landen gelijktijdig te laten plaatsvinden.
De ontslagprocedure: internationale verschillen
Een belangrijk verschil tussen diverse landen is de wijze waarop de ontslagprocedure is ingericht. Nederland is bijvoorbeeld een van de weinige landen met een preventieve ontslagtoets. Dit betekent dat de arbeidsovereenkomst enkel kan worden beëindigd met voorafgaande toestemming van het UWV of de rechter of via een vaststellingsovereenkomst. In verschillende andere landen geldt een toets achteraf: daar zorgt de ontslagaanzegging er voor dat het dienstverband eindigt en wordt pas later gediscussieerd over de vraag of het ontslag rechtsgeldig is.
Een ander verschil is dat in bijvoorbeeld het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk diverse gesprekken met de betrokken werknemer moeten plaatsvinden voordat de werkgever daadwerkelijk het ontslag kan aanzeggen. In Frankrijk zitten hier strikte termijnen aan vast en deze termijnen kunnen in internationale reorganisatietrajecten voor vertraging zorgen.
Daarnaast verschillen de opzegtermijnen per land. In sommige landen is dit enkele weken, in andere landen kan dit enkele maanden zijn. Bovendien is in Nederland het uitgangspunt dat de werknemer in dienst blijft gedurende de opzegtermijn. In diverse landen kan een werkgever de arbeidsovereenkomst ook met onmiddellijke ingang beëindigen onder betaling van een vergoeding ineens ter hoogte van het loon gedurende de opzegtermijn.
Melden collectief ontslag
Ook verschillen de regels rondom de melding van een collectief ontslag per land, met name de drempel voor het melden van een collectief ontslag. In Nederland is er een meldingsplicht bij een voorgenomen ontslag van meer dan twintig werknemers in een periode van 3 maanden binnen één werkgebied. In Frankrijk kan al sprake zijn van een collectief ontslag bij een voorgenomen ontslag van twee werknemers binnen 30 dagen en in Spanje wanneer 10 werknemers worden ontslagen in een onderneming met minder dan 100 werknemers in 90 dagen. Deze verschillen kunnen ervoor zorgen dat een werkgever in het ene land de werknemersvertegenwoordigers niet hoeven te raadplegen en in andere landen juist wel. Deze raadpleging zorgt voor een langere voorbereidingstijd voor de reorganisatie.
Rol van de ondernemingsraad
Ditzelfde geldt voor de rol van de ondernemingsraad. Per land verschilt het wanneer en op welke wijze de ondernemingsraad moet worden betrokken en wat de geldende procedure is.

