Een hypotheekadviseur is voor het uitvoeren van een hypotheekaanvraag afhankelijk van informatie die zijn opdrachtgever aanlevert. Als die informatie onjuist blijkt te zijn, kunnen de gevolgen groot zijn. Dat blijkt uit een recente uitspraak van de rechtbank Gelderland.

De zaak ging samengevat over het volgende. Een man schakelde een hypotheekadviseur in voor zijn hypotheekaanvraag. Ten behoeve van die aanvraag verstrekte hij één loonstrook en een werkgeversverklaring. Hoewel hij al langer werkzaamheden verrichtte voor zijn werkgever, deed hij dat pas sinds mei 2023 in loondienstverband. Voorheen factureerde hij zijn werkzaamheden rechtstreeks aan één van de aandeelhouders via zijn eenmanszaak. Om die constructie toe te lichten stuurde hij de adviseur ook een verklaring van de aandeelhouders van zijn werkgever. Desondanks stond op de werkgeversverklaring (ten onrechte) aangegeven dat hij al sinds mei 2022 in (loon)dienst bij zijn werkgever was. De hypotheekadviseur heeft de loonstrook en werkgeversverklaring vervolgens bij de hypotheekaanvraag aan de bank overgelegd.

Omdat de woning lager werd getaxeerd dan het aangevraagde hypotheekbedrag, wees de bank de aanvraag af. Daarna startte de bank een onderzoek naar de inkomensgegevens. Daarbij kwam zij tot de conclusie dat de werkgeversverklaring een onjuiste ingangsdatum van het dienstverband vermeldde. De bank nam de man daarom op in een voor financiële instellingen raadpleegbaar frauderegister. Zijn werkgever heeft hem vervolgens op staande voet ontslagen.

De man verwijt de hypotheekadviseur dat hij zijn zorgplicht als opdrachtnemer heeft geschonden. De hypotheekadviseur had volgens hem nader onderzoek moeten doen naar de juistheid van de werkgeversverklaring en had aan de bank nadere informatie moeten verstrekken over de beloningswijze in de periode vóórdat hij in loondienst was getreden. Nu de hypotheekadviseur dat heeft nagelaten, stelt hij hem aansprakelijk voor de hierdoor geleden schade.

De rechtbank verwerpt de door de man gemaakte verwijten. Zij stelt het uitgangspunt voorop dat een hypotheekadviseur mag uitgaan van de juistheid van de door zijn opdrachtgever gegeven informatie, tenzij er aanwijzingen zijn die aanleiding geven tot een nader onderzoek. Die aanwijzingen ontbraken in dit geval. Zowel de man als de aandeelhouders van zijn werkgever gingen ervan uit dat er vanaf mei 2022 sprake was van een dienstverband. Dat de beloning via zijn eenmanszaak liep, maakte dit volgens hen niet anders. De hypotheekadviseur had daarom geen reden om aan de juistheid van de werkgeversverklaring te twijfelen. 

De hypotheekadviseur hoefde ook de verklaring over de beloningsregeling niet uit eigen beweging aan de bank te verstrekken. In de eerste fase van de hypotheekaanvraag vraagt de bank uitsluitend om een loonstrook en werkgeversverklaring, zodat zij een rentevoorstel kan doen. De hypotheekadviseur heeft de toelichting daarna ook niet meer kunnen versturen, omdat hij op verzoek van de man de aanvraag moest stopzetten. Bij die stand van zaken kan de hypotheekadviseur niet worden verweten dat hij de toelichting niet bij de bank heeft ingediend. 

De rechtbank komt tot de slotsom dat de hypotheekadviseur niet is tekortgeschoten in de nakoming van zijn zorgplicht uit de opdrachtovereenkomst met de man.

Deze uitspraak bevestigt dat een hypotheekadviseur in principe mag vertrouwen op door de klant aangeleverde informatie, tenzij er concrete signalen bestaan om aan de juistheid daarvan te twijfelen. Als die signalen er wél zijn, dan is van belang dat de hypotheekadviseur nader onderzoek doet naar de juistheid van de informatie. Doet hij dat niet, dan loopt hij een risico om naderhand aansprakelijk te worden gesteld.

De gehele uitspraak leest u hier terug.