De Rechtbank Gelderland heeft op 1 mei 2024 uitspraak gedaan in een geschil tussen een assurantietussenpersoon en een klant die stelt dat de assurantietussenpersoon hem in 2018 niet optimaal heeft geadviseerd over de beschikbare verzekeringsmogelijkheden. Concreet stelt de klant (eiser) dat de assurantietussenpersoon hem destijds niet heeft geïnformeerd over het bestaan van een schadeverzekering inzittenden (SVI-verzekering). De assurantietussenpersoon heeft in 2018 in opdracht van eiser alleen een WA-verzekering en een ongevallen inzittenden verzekering (OIV-verzekering) afgesloten. Drie jaar later heeft eiser bij een eenzijdig auto-ongeval een dwarslaesie opgelopen en ontdekt hij dat hij bij afsluiting van een SVI-verzekering aanspraak had kunnen maken op een veel hogere schade-uitkering dan hij nu onder zijn OIV-verzekering kan doen. Eiser probeert deze schade in deze procedure op de assurantietussenpersoon te verhalen.

De Rechtbank stelt – in lijn met de wet en jurisprudentie van de Hoge Raad – voorop dat een assurantietussenpersoon bij zijn werkzaamheden de zorg van een goed opdrachtgever in acht moet nemen. Dit houdt in dat een assurantietussenpersoon tegenover zijn opdrachtgever de zorg moet betrachten die van een redelijk bekwaam en redelijk handelend beroepsgenoot mag worden verwacht. Het is zijn taak om te waken voor de belangen van de verzekeringnemer bij de tot zijn portefeuille behorende verzekeringen. Daarna oordeelt de Rechtbank dat de zorgplicht van een assurantietussenpersoon niet zo ver gaat dat hij de best denkbare prestatie moet leveren: een tussenpersoon maakt geen fout als hij zijn klant wel een passende, maar niet de allerbeste of allergoedkoopste polis adviseert, behalve als hij dat uitdrukkelijk had toegezegd. De Rechtbank oordeelt voorts dat een klant die een vordering tegen zijn assurantietussenpersoon wegens schending van een zorgplicht instelt, voor zover betwist, moet bewijzen dat de assurantietussenpersoon zijn zorgplicht heeft geschonden.

De Rechtbank concludeert dat eiser niet heeft bewezen dat de assurantietussenpersoon heeft toegezegd hem de allerbeste polis te adviseren en (dus) geen fout heeft gemaakt door geen SVI-verzekering voor hem af te sluiten. De slotsom is dat de assurantietussenpersoon haar zorgplicht ten aanzien van eiser niet heeft geschonden en de vorderingen van eiser worden afgewezen.

De uitspraak vindt u hier: ECLI:NL:RBGEL:2024:2621, Rechtbank Gelderland, C/05/415722 / HZ ZA 23-59 (rechtspraak.nl)