In een recent tussenvonnis van de rechtbank Oost-Brabant heeft de rechtbank een interessant oordeel gegeven over de plicht die op een bestuurder kan rusten om voor een deugdelijke verzekering zorg te dragen. De zaak draait om een dakdekkersbedrijf dat renovatiewerkzaamheden uitvoerde aan het platte dak van een woning. Tijdens de lunchpauze van de dakdekkers is brand ontstaan op het dak. De opstalverzekeraar van de eigenaar van de woning heeft de schade uitgekeerd aan de eigenaar en probeerde deze vervolgens te verhalen op het dakdekkersbedrijf. Dat bleek echter onmogelijk: het bedrijf had weliswaar een aansprakelijkheidsverzekering afgesloten, maar die bevatte een uitsluitingsclausule voor ‘brandgevaarlijke werkzaamheden’. Hierdoor was de schade niet gedekt. De opstalverzekeraar stelde daarop de (voormalig) bestuurder persoonlijk aansprakelijk uit hoofde van bestuurdersaansprakelijkheid, omdat hij had nagelaten een deugdelijke verzekering af te sluiten.

De rechtbank oordeelt dat als vast komt te staan dat de brand is veroorzaakt door toedoen van de dakdekker, het dakdekkersbedrijf in beginsel aansprakelijk is. In de procedure staat echter vast dat het dakdekkersbedrijf geen verhaal biedt voor de schade. Vervolgens boordeelt de rechtbank of de bestuurder van het dakdekkersbedrijf persoonlijk aansprakelijk is. De rechtbank stelt de hoofdregel voor externe bestuurdersaansprakelijkheid voorop: als een vennootschap aansprakelijk is maar geen verhaal biedt, kan de bestuurder voor de schade worden aangesproken als hem een persoonlijk ernstig verwijt kan worden gemaakt. Daarvan zal onder meer sprake zijn als de bestuurder wist of redelijkerwijze had behoren te begrijpen dat de door hem bewerkstelligde of toegelaten manier van handelen tot gevolg zou hebben dat de vennootschap haar verplichtingen niet zou nakomen en geen verhaal zou bieden.  

De rechtbank oordeelt in r.o. 5.13 “Uit de strekking en het stelsel van de wet volgt, langs deze lijnen en indien de schade is veroorzaakt door werkzaamheden of door een beroepsfout, dat vermogensschade door brand wordt gedragen door de persoon of onderneming die de schade heeft veroorzaakt. Dit betekent dat de schade niet wordt gedragen door de opstalverzekeraar van de klant, zoals VvAA. Tegen deze achtergrond mag naar het oordeel van de rechtbank van een professioneel bedrijf als [B] , dat risicovolle (want brandgevaarlijke) werkzaamheden verricht voor haar klanten, wat tot aanzienlijke schade voor die klanten kan leiden, in beginsel worden verwacht dat zij zorgdraagt voor een deugdelijke aansprakelijkheidsverzekering, zodat langs die lijn een voorziening wordt getroffen voor het geval het bedrijf zelf niet zou kunnen voldoen aan haar verplichting tot vergoeding van die schade. Het was de taak van [gedaagde] als enig bestuurder van [B] om voor een dergelijke verzekering zorg te dragen.”

Het verweer van de bestuurder dat zijn assurantietussenpersoon een beroepsfout heeft gemaakt, slaagt niet. De rechtbank neemt aan dat de bestuurder (een afschrift van) de polis heeft ontvangen, en anders daarnaar had moeten vragen. In de polis had de bestuurder vervolgens kunnen en moeten lezen dat schade uit brandgevaarlijke werkzaamheden niet door de verzekering wordt gedekt. Dat hij dat heeft nagelaten, is persoonlijk ernstig verwijtbaar. 

De rechtbank overweegt dat nog niet kan worden geoordeeld over de aansprakelijkheid van de bestuurder voor de schade door de brand, omdat eerst moeten komen vast te staan dat de brand is veroorzaakt door onveilig handelen van de dakdekkers. Daarover wordt voortgeprocedeerd.

De les die uit deze tussenuitspraak kan worden getrokken, is dat van een bestuurder kan worden verwacht dat hij ter voorkoming van onverhaalbare schade een deugdelijke verzekering afsluit. De volledige (tussen)uitspraak leest u hier.